روستای شگیم با داشتن جاذبه های فراوان طبیعی، گردشگری و تاریخی و یکی از مناطق دیدنی شهرستان نیکشهر است. این روستا به فاصله 28 کیلومتری شمال مرکز شهرستان نیکشهر واقع شده است از دو راهی روستای هیچان تا روستای شگیم 12 کیلومتر است یعنی از جاده ترانزیت چابهار-نیکشهر- ایرانشهر به میلک زابل 12 کیلومتر فاصله دارد.

 وجود چشمه ها- آبشارها- نخلستانها- جاری بودن آب رودخانه در تمام فصول سال- باغات میوه های گرمسیری و سردسیری- قرار گرفتن نخلستانها، باغات و خانه های مسکونی در حاشیه رودخانه بصورت پلکانی و رودخانه بزرگ و پرآب باعث شده هوای خنک تری را از مرکز شهرستان داشته باشد و این امر سبب شده تعداد زیادی از مردم نیکشهر در گرمای بالای 45 درجه به این روستا جهت تفریح و گردش پناه برند و به این روستا بیایند و علاوه بر تفریح و گردش در استخرهای طبیعی رودخانه ساعت ها به آبتنی بپردازند.

رودخانه پرآب شگیم حتی در زمان خشکسالی آب آن خشک نشده است و تمام فصول سال آب آن جاری است. این رودخانه از ارتفاعات کوههای چانف و برشک سرازیر و پس از مشروب ساختن زمینهای کشاورزی حاشیه این روستا و شهر نیکشهر به دریای عمان می ریزد

روستای زیبای شگیم شامل دو روستا (شگیم بالا و پایین )با چشم اندازهای دل انگیز و شامه نواز  دارای جمعیتی بالغ بر 2200 نفر و 700 خانوار است.

روستای(شهیدپرور) شگیم علاوه بر داشتن جاذبه های توریستی و گردشگری از نظر فعالیتهای انقلابی و همراهی با انقلاب در سطح استان بعنوان روستای نمونه می باشد و در طی چند سال از عمر انقلاب تعداد 42 شهید فدای رهبر و انقلاب اسلامی نموده است.

خانه بهداشت- نعمت برق و روشنایی- دهیاری- شرکت تعاونی روستایی- دفتر خدمات ارتباطی- روستایی و پست بانک از امكانات رفاهی دیگر این دو روستای شگیم بالا و پایین می باشد.

نه چنین نیست,حیوانات نیز همگی نفس می كشند,حركت می كنند ولی چیست كه ما را نسبت به انها تمایز می دهد؟چه چیزی است كه ما را برتر می كند؟چیست كه به حیوان ناطق ارزش می دهد؟اری,این گوهر پنهان عشـــــــــــــق است.عشق پاك,عشق حقیقی,عشق خدایی,عشق بین دو انسان,عشق بین انسان و خدا,عشقی كه اینه ی دل را جلا می دهد تا زنده بودن و زندگی كردن در ان جلوه كند,عشقی كه انسان را چنان مست و از خود بی خود می كند كه معنای زندگی حقیقی را درك كند,عشقی كه عناصر اصلی ان محبت و دوست داشتن هستند,عشقی كه انسان در پناهش دیگر تنها نیست.عشقی كه ضمیر خفته ی انسان را بیدار می كند,عشقی كه انسان را از درون شعله ور می كند وتمام غم ها را در اتش خود می سوزاند,عشقی كه به انسان می فهماند لازمه ی رسیدن رفتن و حركت كردن است,حركتی كه نیروی خود را از عشق می گیرد,عشقی كه با گذشت زمان نه تنها كم رنگ نمی شود و ازبین نمی رود بلكه بیشتر در وجود ادمی تجلی می كند,عشقی كه در ان دیگر انسان ارزوی مرگ نمی كند,عشقی كه دران وجود انسان,ذهن انسان و قلب انسان سرشار از حس لذت بخش زیستن می شود,سرشارازحس بودن میشود,عشقی كه در ان وجود انسان مملو از توان ایستادن است,توان ایستادن در مقابل سختی,توان ماندن,توان زندگی كردن ...